อภิธานศัพท์พระไภษัชยคุรุ: 31 คำอธิบายอย่างง่าย
31 คำที่พบบ่อยในพระสูตรและรูปพระไภษัชยคุรุ อธิบายอย่างง่าย แต่ละคำมีภาพเล็กที่ใช้ได้อย่างเสรีและแหล่งที่มา
อภิธานศัพท์ (31)
- ไภษัชยคุรุ (พระนาม)
Bhaiṣajyaguru · भैषज्यगुरु
นี่คือพระนามภาษาสันสกฤตของพระไภษัชยคุรุ หมายถึง “บรมครูแห่งยา” พระนามอื่นทั้งหมดของพระองค์ (จีน ญี่ปุ่น ทิเบต) ล้วนแปลมาจากพระนามนี้
ดูเช่นกัน: ไภษัชยคุรุ ไภษัชยราช ธันวันตรี: อย่าสับสน "ปรมาจารย์แห่งยา" · ไภษัชยคุรุ เมนลา เหยาซือ ยากูชิ: พระนามตามแต่ละประเทศ
ชมได้ที่ไหน: Brooklyn Museum
- ไวฑูรย์ (ลาพิสลาซูลี)
Vaiḍūrya · 琉璃 liúlí · བཻ་ཌཱུརྻ
อัญมณีสีน้ำเงินล้ำค่าที่ปรากฏในพระนามเต็มของพระไภษัชยคุรุ ภาษาจีนเขียนว่า 琉璃 liúlí และคำแปลส่วนใหญ่ใช้ว่า “ลาพิสลาซูลี” แม้ว่าแร่ที่คัมภีร์โบราณหมายถึงจริง ๆ ยังเป็นที่ถกเถียง (บางคนเสนอว่าเป็นเบริล) สีน้ำเงินนี้อธิบายสีพระวรกายของพระองค์ในจิตรกรรมทิเบต
ดูเช่นกัน: ลาพิสลาซูลี สีของพระพุทธเจ้าแห่งการแพทย์
แคตตาล็อก: ลูกประคำ (มาลา) และเครื่องประดับ
- ตถาคต (เนียวไร)
Tathāgata · 如来 · tathāgata
พระนามที่ใช้เรียกพระพุทธเจ้าทุกพระองค์ มักแปลว่า “ผู้เสด็จไปแล้วอย่างนั้น” หรือ “ผู้เสด็จมาแล้วอย่างนั้น” ภาษาจีนคือ 如来 rúlái ซึ่งญี่ปุ่นอ่านว่า เนียวไร จึงเป็นที่มาของชื่อ ยากุชิ เนียวไร คำนี้บอกว่าเป็นพระพุทธเจ้า ไม่ใช่พระโพธิสัตว์
ชมได้ที่ไหน: 京都国立博物館 Kyoto National Museum
- พระสูตร
Bhaiṣajyaguru-sūtra · 藥師經
พระไภษัชยคุรุเป็นที่รู้จักจากคัมภีร์หนึ่งเป็นหลัก คือพระสูตรว่าด้วยปณิธานในอดีตของพระองค์ พระสูตรนี้มีอยู่ในชิ้นส่วนภาษาสันสกฤต ในฉบับแปลภาษาจีนหลายฉบับ (616, 650, 707) และในภาษาทิเบต เล่าว่าเมื่อนานมาแล้วพระองค์ตั้งปณิธานอย่างไร และพรรณนาดินแดนของพระองค์ทางทิศตะวันออก
ในลำดับเวลา: IV · V–VI · 616 · 650 · 1931
ดูเช่นกัน: พระสูตรพระพุทธเจ้าแห่งการแพทย์: เรื่องราวของคัมภีร์ผู้เดินทาง · กิลกิต 1931: วันที่พบพระสูตรภาษาสันสกฤตอีกครั้ง · เรื่องเล่าในพระสูตร: มัญชุศรี ผู้ช่วยให้รอด และสิบสองแม่ทัพ
ชมได้ที่ไหน: National Archives of India
แคตตาล็อก: หนังสือและคำสอน
- ปณิธาน 12 ประการ
十二大願 · มหาปณิธาน 12 ประการ
ในพระสูตร ก่อนตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า พระไภษัชยคุรุทรงตั้งมหาปณิธาน 12 ประการ เช่น ทำให้กายของสรรพสัตว์มีแสงสว่าง บรรเทาความเจ็บป่วยและความยากจน ให้อาหารและเครื่องนุ่งห่ม นี่คือหัวใจของคัมภีร์ Lapis เล่าเพียงสิ่งที่คัมภีร์กล่าว โดยไม่อ้างถึงผลใด ๆ
ดูเช่นกัน: คำปฏิญาณสิบสองประการและพระพุทธเจ้าแห่งการแพทย์เจ็ดองค์ · คำปฏิญาณสิบสองประการของพระพุทธเจ้าแห่งการแพทย์ ทีละข้อ
แคตตาล็อก: หนังสือและคำสอน
- พุทธเกษตรบริสุทธิ์ทางทิศตะวันออก
Vaiḍūryanirbhāsā · 淨琉璃世界
พระสูตรกล่าวว่าพระไภษัชยคุรุประทับในพุทธเกษตรทางทิศตะวันออก ชื่อว่า “ไพฑูรย์บริสุทธิ์” (淨琉璃世界) พรรณนาว่าพื้นปูด้วยไพฑูรย์และทองคำ ที่ตุนหวง จิตรกรรมฝาผนังแสดงดินแดนนี้เป็นพระราชวังใหญ่เหนือทะเลสาบ เต็มไปด้วยนักดนตรีและนักฟ้อนรำ
ในลำดับเวลา: 618–649 · 642 · 1107 · 1900 · 1987
ดูเช่นกัน: พุทธเกษตรตะวันออก: ไวฑูรยนิรภาส ดินแดนแห่งแสงไพฑูรย์
ชมได้ที่ไหน: 莫高窟 Mogao Caves
- สุริยประภาและจันทรประภา
Sūryaprabha · Candraprabha · 日光 · 月光
พระโพธิสัตว์สององค์ คือ สุริยประภา (“แสงอาทิตย์”) และ จันทรประภา (“แสงจันทร์”) ปรากฏในพระสูตรในฐานะผู้ติดตามหลักของพระองค์ เมื่อรวมกับพระองค์จะเป็นพระพุทธรูปสามองค์ ซึ่งพบมากในญี่ปุ่น (นิกโก และ กักโก) รูปที่แสดงนี้ อยู่ที่โฮกเกะโดของวัดโทไดจิ ได้ชื่อว่ากักโกในภายหลัง
ในลำดับเวลา: 718
ดูเช่นกัน: ยากูชิจิ: วัดที่เกิดจากปณิธานเพื่อรักษาพระมเหสี
ชมได้ที่ไหน: 薬師寺 Yakushi-ji
- ขุนพล 12 องค์
十二神将 Jūni shinshō
ในพระสูตร ขุนพลยักษ์ 12 องค์ให้คำมั่นว่าจะคุ้มครองผู้รักษาคัมภีร์นี้ ในญี่ปุ่น (จูนิ ชินโช) ภายหลังถูกเชื่อมโยงกับสัตว์ 12 นักษัตร และมักแสดงในชุดเกราะ ท่าทางมีชีวิตชีวา ชุดรูปปั้นดินเผาของวัดชินยากุชิจิในนาราสร้างในศตวรรษที่ 8
ในลำดับเวลา: 747 · VIII · 1603
ดูเช่นกัน: สิบสองแม่ทัพ: กองทัพผู้พิทักษ์พระพุทธเจ้าหมอ · ชินยาคุชิจิ: สิบเอ็ดแม่ทัพดินเหนียวที่เฝ้าอยู่กว่าพันปี · เรื่องเล่าในพระสูตร: มัญชุศรี ผู้ช่วยให้รอด และสิบสองแม่ทัพ
ชมได้ที่ไหน: 新薬師寺 Shin-Yakushi-ji · 東京国立博物館 Tokyo National Museum · Cleveland Museum of Art
- พระไภษัชยคุรุเจ็ดพระองค์
七仏薬師 · 七佛藥師
คำแปลภาษาจีนของอี้จิงใน 707 กล่าวถึงพระพุทธเจ้าเจ็ดพระองค์ทางทิศตะวันออก โดยพระไภษัชยคุรุเป็นพระองค์สุดท้าย ในญี่ปุ่นบูชาทั้งเจ็ดพระองค์ร่วมกันในชื่อ ชิจิบุตสึ ยากุชิ ที่วัดนินนาจิ รัศมีของพระยากุชิไม้จันทน์มีทั้งเจ็ดพระองค์
ดูเช่นกัน: คำปฏิญาณสิบสองประการและพระพุทธเจ้าแห่งการแพทย์เจ็ดองค์
ชมได้ที่ไหน: 仁和寺 Ninna-ji
- พระไภษัชยคุรุแปดพระองค์
སྨན་བླ་བདེ་གཤེགས་བརྒྱད · sman bla bde gshegs brgyad
ในพุทธศาสนาแบบทิเบต พระศากยมุนีถูกเพิ่มเข้ากับพระพุทธเจ้าเจ็ดพระองค์ในพระสูตร จึงเรียกว่าพระไภษัชยคุรุแปดพระองค์ จิตรกรรมแสดงเป็นแถวหรือรอบรูปกลาง แต่ละพระองค์มีสีและท่าของตนเอง หอศิลป์ฟรีเออร์ในวอชิงตันมีภาพเช่นนี้
ดูเช่นกัน: พระพุทธเจ้าแห่งการแพทย์แปดองค์: พี่น้องเจ็ดองค์และปรมาจารย์หนึ่งองค์
ชมได้ที่ไหน: National Museum of Asian Art (Freer)
- ซังเย เมนลา (ทิเบต)
སངས་རྒྱས་སྨན་བླ · Sangye Menla
Sangs rgyas sman bla “พระพุทธเจ้า บรมครูแห่งยา” คือพระนามภาษาทิเบต พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิเทจเก็บรักษาทังกาจากคาราโคโต (ศตวรรษที่ 12–13)
ในลำดับเวลา: XII–XIII
ดูเช่นกัน: ไภษัชยคุรุ เมนลา เหยาซือ ยากูชิ: พระนามตามแต่ละประเทศ · คารา-โคโตะ: พระพุทธเจ้าสีน้ำเงินแห่งทะเลทราย เก็บรักษาที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก · สัญลักษณ์และตำนาน: บาตร สมอ ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และแม่ทัพสิบสององค์
ชมได้ที่ไหน: Государственный Эрмитаж · State Hermitage Museum
แคตตาล็อก: เครื่องบูชาบนหิ้งพระ · ธูป
- เย่าซือฝอ (จีน)
藥師佛 Yàoshī fó
ในจีนพระองค์คือ 藥師佛 หรือพระนามเต็ม เย่าซือหลิวหลีกวงหรูไหล มักพบเป็นพระพุทธรูปสามองค์ในวิหาร หรือเป็นพระพุทธเจ้าแห่งทิศตะวันออกคู่กับพระอมิตาภะแห่งทิศตะวันตก ดินแดนบริสุทธิ์ของพระองค์เป็นหัวข้อใหญ่หนึ่งของจิตรกรรมตุนหวง
ในลำดับเวลา: 1319
ดูเช่นกัน: ไภษัชยคุรุ เมนลา เหยาซือ ยากูชิ: พระนามตามแต่ละประเทศ
ชมได้ที่ไหน: 广胜寺 Guangsheng Temple · The Metropolitan Museum of Art
- ยากุชิ เนียวไร (ญี่ปุ่น)
薬師如来 Yakushi Nyorai
ในญี่ปุ่น 薬師如来 เป็นหนึ่งในพระพุทธเจ้าที่ได้รับการบูชาเก่าแก่ที่สุด ตั้งแต่ศตวรรษที่ 7 (วัดโฮริวจิ วัดยากุชิจิ) วัดจำนวนมากใช้ชื่อพระองค์ พระพุทธรูปไม้ที่แสดงนี้ จากวัดกังโงจิ เป็นสมบัติแห่งชาติ ฝากไว้ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาตินารา
ในลำดับเวลา: 607 · 680 · IX · IX · 1051 · 1528 · 1976 · 1989 · 1998
ดูเช่นกัน: ไภษัชยคุรุ เมนลา เหยาซือ ยากูชิ: พระนามตามแต่ละประเทศ · วัดยากูชิในญี่ปุ่น: นารา เกียวโต ภูเขาฮิเอ · ยากูชิจิ: วัดที่เกิดจากปณิธานเพื่อรักษาพระมเหสี · โฮริวจิ: จารึกพระยาคุชิที่เล่าคำปฏิญาณปี 586
ชมได้ที่ไหน: 奈良国立博物館 Nara National Museum · 薬師寺 Yakushi-ji
แคตตาล็อก: เครื่องบูชาบนหิ้งพระ · ของจากวัด
- ยักซา ยอแร (เกาหลี)
약사여래 Yaksa yeorae
ในเกาหลี 약사여래 พบมากขึ้นในปลายศตวรรษที่ 8 และศตวรรษที่ 9 ในสมัยชิลลารวม พระพุทธรูปยืนสำริดกาไหล่ทองจากวัดแบงนยุลซา ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติคย็องจู เป็นสมบัติแห่งชาติ พระพุทธรูปมักถือภาชนะใส่ยาขนาดเล็ก
ในลำดับเวลา: VIII–IX · IX · 1962 · 1992
ดูเช่นกัน: ไภษัชยคุรุ เมนลา เหยาซือ ยากูชิ: พระนามตามแต่ละประเทศ · เกาหลี: ยักซายอแร พระพุทธเจ้าผู้รับใช้อาณาจักรชิลลา
ชมได้ที่ไหน: 국립경주박물관 Gyeongju National Museum · Los Angeles County Museum of Art
- โอตอช มานลา (มองโกล บูเรียต)
Оточ Манла · Отошо Манла
ชาวมองโกลและชาวบูเรียตเรียกพระองค์ว่า โอตอช มานลา (ภาษาบูเรียต: โอตอโช มานลา) มานลามาจากภาษาทิเบต sman bla ส่วน โอตอช แปลว่าหมอ ดัตซัน (อาราม) บางแห่งในบูเรียเตียมีวิหารที่อุทิศแด่พระองค์ เช่น วิหารมานลาของดัตซันอากา สร้างใน 1816
ดูเช่นกัน: ไภษัชยคุรุ เมนลา เหยาซือ ยากูชิ: พระนามตามแต่ละประเทศ · มองโกเลีย: โอโตช มานัล และโรงเรียนแพทย์ของอาราม
ชมได้ที่ไหน: Агинский дацан · Aginsky Datsan · Цугольский дацан · Tsugol Datsan
- อุษณีษะ (พระเมาลี)
Uṣṇīṣa · 肉髻
ส่วนนูนกลมบนพระเศียรของพระพุทธเจ้า เป็นหนึ่งในลักษณะดั้งเดิมของพระพุทธเจ้า เป็นเครื่องหมายแห่งปัญญา ไม่ใช่ทรงผม พบได้ในรูปพระไภษัชยคุรุเกือบทุกรูป ทั้งภาพวาดและงานแกะสลัก
ดูเช่นกัน: พระพุทธเจ้าแห่งการแพทย์: ประวัติและพุทธศิลป์
- อุณาโลม (จุดบนหน้าผาก)
Ūrṇā · 白毫
ขนกระจุกเล็ก ๆ หรือจุดระหว่างคิ้ว เป็นลักษณะดั้งเดิมอีกอย่างของพระพุทธเจ้า บนพระพุทธรูปบางครั้งเป็นคริสตัลหรืออัญมณีฝัง ช่วยแยกพระพุทธเจ้าออกจากบุคคลธรรมดา
- มุทรา (ท่าพระหัตถ์)
Mudrā · 印相
ท่าของพระหัตถ์มีความหมายที่กำหนดไว้ พระไภษัชยคุรุมักวางพระหัตถ์ขวาลงต่ำ หงายฝ่าพระหัตถ์ออก ในท่าประทานพร (วรทมุทรา) และวางพระหัตถ์ซ้ายบนตัก ในญี่ปุ่น บางครั้งยกพระหัตถ์ขวาขึ้นในท่าประทานอภัย
ดูเช่นกัน: พระพุทธเจ้าแห่งการแพทย์: ประวัติและพุทธศิลป์
แคตตาล็อก: พระพุทธรูป
- บาตร
Pātra · 鉢 · ལྷུང་བཟེད
บาตรของพระภิกษุ ใช้รับอาหาร ในรูปแบบทิเบต พระไภษัชยคุรุถือบาตรในพระหัตถ์ซ้าย บรรจุยาหรือน้ำอมฤต มักวาดเป็นสีน้ำเงิน บาตรที่แสดงนี้เป็นบาตรหยกสมัยราชวงศ์ชิงที่พิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิแทน เป็นวัตถุประเภทเดียวกัน
ดูเช่นกัน: พระพุทธเจ้าแห่งการแพทย์: ประวัติและพุทธศิลป์ · เครื่องบูชาพระพุทธเจ้าแห่งการแพทย์: ใช้ทำอะไร
แคตตาล็อก: พระพุทธรูป
- สมอไทย (อารุระ)
Harītakī · Terminalia chebula · ཨ་རུ་ར
ผลของ Terminalia chebula ภาษาสันสกฤตเรียก หรีตกี ภาษาทิเบตเรียก อารุระ มีประวัติยาวนานในตำรายาดั้งเดิมของเอเชีย ในรูปแบบทิเบต พระไภษัชยคุรุถือกิ่งสมอไทยในพระหัตถ์ขวา นี่คือสัญลักษณ์หลักของพระองค์
ดูเช่นกัน: พระพุทธเจ้าแห่งการแพทย์: ประวัติและพุทธศิลป์
แคตตาล็อก: พระพุทธรูป
- หม้อยา (ยักโกะ)
薬壺 yakko · 藥壺
ในญี่ปุ่นและเกาหลี พระไภษัชยคุรุมักถือหม้อหรือตลับเล็ก ๆ ในพระหัตถ์ซ้าย เป็นวิธีจำพระองค์ที่ง่ายที่สุดในที่นั่น พระพุทธรูปเก่าแก่ไม่มีสิ่งนี้ พระยากุชิองค์ประธานของวัดยากุชิจิไม่ได้ถือสิ่งใด
ดูเช่นกัน: เครื่องบูชาพระพุทธเจ้าแห่งการแพทย์: ใช้ทำอะไร
ชมได้ที่ไหน: Cleveland Museum of Art
แคตตาล็อก: พระพุทธรูป
- ฐานบัว
Padmāsana · 蓮華座
พระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์มักประทับนั่งหรือยืนบนดอกบัวที่บาน ดอกบัวเกิดในโคลนแต่ยังสะอาด เป็นสัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์ ฐานที่แสดงนี้ จากวัดเบียวโดอิน แสดงรูปทรง และเป็นของพระพุทธรูปองค์อื่น
ดูเช่นกัน: สัญลักษณ์และตำนาน: บาตร สมอ ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และแม่ทัพสิบสององค์
แคตตาล็อก: พระพุทธรูป
- รัศมีและประภามณฑล
Prabhāmaṇḍala · 光背 kōhai
วงแสงหลังพระเศียร (รัศมี) หรือรูปทรงเม็ดอัลมอนด์รอบพระวรกายทั้งหมด (ประภามณฑล) ในญี่ปุ่น รัศมีของพระยากุชิอาจมีพระพุทธเจ้าองค์เล็กเจ็ดองค์ ระลึกถึงพระไภษัชยคุรุเจ็ดพระองค์ ภาพนี้คือพระยากุชิปลายสมัยเฮอัน ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะคลีฟแลนด์
ในลำดับเวลา: 1103
ดูเช่นกัน: สัญลักษณ์และตำนาน: บาตร สมอ ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และแม่ทัพสิบสององค์
ชมได้ที่ไหน: 仁和寺 Ninna-ji · Cleveland Museum of Art
แคตตาล็อก: ภาพวาด (ทังกา)
- จีวร
Kāṣāya · 袈裟
พระพุทธเจ้าแสดงในจีวรเรียบ ๆ ไม่มีเครื่องประดับ ต่างจากพระโพธิสัตว์ที่สวมมงกุฎและเครื่องประดับ ลักษณะการแกะหรือวาดริ้วจีวรช่วยกำหนดอายุของงานได้ ภาพนี้คือพระพุทธรูปยืนสมัยราชวงศ์ถัง ที่พิพิธภัณฑ์ V&A เป็นตัวอย่างของริ้วจีวร
- ทังกา
Thangka · ཐང་ཀ
จิตรกรรมทิเบตบนผ้าฝ้ายหรือผ้าไหม ม้วนเก็บได้และขึ้นกรอบด้วยผ้าแพร สีส่วนใหญ่เป็นสีแร่ ผสมกาวจากสัตว์ พระไภษัชยคุรุเป็นหัวข้อที่พบบ่อย ทังกานี้ ศตวรรษที่ 13–14 อยู่ที่สถาบันศิลปะชิคาโก
ในลำดับเวลา: XII–XIII
ดูเช่นกัน: การเลือกทังกา · ทังกาพระพุทธเจ้าแห่งการแพทย์: สีน้ำเงินลาพิสลาซูลีถูกวาดอย่างไร
ชมได้ที่ไหน: Art Institute of Chicago
แคตตาล็อก: ภาพวาด (ทังกา)
- มณฑล
Maṇḍala · དཀྱིལ་འཁོར
แผนภาพ มักเป็นวงกลม จัดวางพระพุทธเจ้าและเทพรอบศูนย์กลาง มณฑลของพระไภษัชยคุรุรวมพระไภษัชยคุรุแปดพระองค์ พระโพธิสัตว์ และขุนพล 12 องค์ ใช้ในพิธีกรรมและการทำสมาธิ
ในลำดับเวลา: 2024
ดูเช่นกัน: ทังกาพระพุทธเจ้าแห่งการแพทย์: สีน้ำเงินลาพิสลาซูลีถูกวาดอย่างไร
ชมได้ที่ไหน: Rubin Museum of Art
แคตตาล็อก: ภาพวาด (ทังกา)
- ธารณีและมนตร์
Dhāraṇī · 陀羅尼 · mantra
พระสูตรมีธารณี คือบทสวดภาษาสันสกฤตสำหรับสาธยาย ในทิเบต ฉบับสั้นเป็นที่นิยมมากในฐานะมนตร์ของพระไภษัชยคุรุ ภาพนี้คืองานแกะไม้ด้วยอักษรลันต์ซา ซึ่งเป็นรูปแบบอักษรที่ใช้กับบทสวดประเภทนี้
ดูเช่นกัน: มนตร์พระไภษัชยคุรุ: ตัวบท ความหมาย และการใช้
แคตตาล็อก: ดนตรี มนตร์ และแอป
- ไพฑูรย์สีน้ำเงิน
Vaiḍūrya sngon po · བཻ་ཌཱུར་སྔོན་པོ
Vaiḍūrya sngon po (“ไพฑูรย์สีน้ำเงิน”) เป็นอรรถกถาว่าด้วยการแพทย์ทิเบต เขียนโดยผู้สำเร็จราชการเดสี ซังเย กยัตโซ เสร็จใน 1688 มีการวาดภาพประกอบคำอธิบายชุดหนึ่งระหว่าง 1687 ถึง 1703 ภาพแรกแสดงพระไภษัชยคุรุ Lapis นำเสนอภาพเหล่านี้ในฐานะเอกสารทางประวัติศาสตร์
ในลำดับเวลา: 1687–1703
ดูเช่นกัน: ไพฑูรย์สีน้ำเงิน: ผู้สำเร็จราชการที่ให้วาดการแพทย์
ชมได้ที่ไหน: Men-Tsee-Khang
- ตันตระทั้งสี่
rGyud bzhi · རྒྱུད་བཞི
Rgyud bzhi ตันตระทั้งสี่ เป็นตำราพื้นฐานของการแพทย์ทิเบต เรียบเรียงในศตวรรษที่ 12 โดยยุทก ยนเติน กอนโป ผู้เยาว์ ตำรานี้นำเสนอตนเองว่าเป็นคำสอนที่พระไภษัชยคุรุประทาน Lapis นำเสนอในฐานะตำราทางประวัติศาสตร์ ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
ในลำดับเวลา: XII · 1696 · 1725 · 1916
ดูเช่นกัน: ตันตระทั้งสี่: เมื่อพระพุทธเจ้าหมอทรงสอนในนครทานาดุก · ชัคโปรีและเมนซีคัง: สามศตวรรษของวิทยาลัยแพทย์ทิเบต
ชมได้ที่ไหน: Men-Tsee-Khang · 塔尔寺 Kumbum Monastery
- ฮิบุตสึ (พระพุทธรูปที่ซ่อนไว้)
秘仏 hibutsu
ในญี่ปุ่น พระพุทธรูปบางองค์เก็บไว้ในตู้ปิด (ซูชิ) และเปิดให้ชมน้อยมาก บางครั้งเพียงครั้งเดียวในหลายสิบปี พระยากุชิองค์ประธานของวัดไดโงจิเป็นพระพุทธรูปที่ซ่อนไว้ ภาพนี้คือแท่นบูชาของวัดเซ็นโซจิในโตเกียว ซึ่งพระประธานก็ซ่อนไว้เช่นกัน
ในลำดับเวลา: 907
ดูเช่นกัน: วัดยากูชิในญี่ปุ่น: นารา เกียวโต ภูเขาฮิเอ
ชมได้ที่ไหน: 醍醐寺 Daigo-ji
- กันจูร์และไทโช (พระไตรปิฎก)
Kangyur · བཀའ་འགྱུར · Taishō 大正藏
ชุดคัมภีร์พุทธศาสนาขนาดใหญ่ ในกันจูร์ทิเบต พระสูตรนี้อยู่ที่หมายเลข 504 ของบัญชีโทโฮกุ (Toh 504) ในพระไตรปิฎกจีนฉบับไทโช เล่มที่ 14 รวมฉบับแปลของพระสูตรไว้ (หมายเลข 449 ถึง 451) ทั้งสองอ่านได้ฟรีทางออนไลน์
ในลำดับเวลา: IV · IX · 1924–1934
ดูเช่นกัน: พระสูตรพระพุทธเจ้าแห่งการแพทย์: เรื่องราวของคัมภีร์ผู้เดินทาง
ชมได้ที่ไหน: National Archives of India
แหล่งที่มา (23)
- Wikipedia, Bhaisajyaguru
- Wikipedia, Lapis lazuli
- Wikipedia, Tathāgata
- Xuanzang 玄奘 (650), Taishō T14 n0450
- 84000, The Detailed Account of the Previous Aspirations of the Blessed Bhaiṣajyaguruvaiḍūryaprabha (Toh 504)
- Wikipedia, Yakushi-ji
- Wikipedia, Twelve Heavenly Generals
- Yijing 義淨 (707), Taishō T14 n0451
- Wikipedia, 경주 백률사 금동약사여래입상
- Wikipedia, Бхайшаджьягуру
- Wikipedia, Ushnisha
- Wikipedia, Urna
- Wikipedia, Mudra
- Wikipedia, Alms bowl
- Wikipedia, Terminalia chebula
- Wikipedia, Lotus throne
- Wikipedia, Halo (religious iconography)
- Wikipedia, Kasaya (clothing)
- Wikipedia, Thangka
- Wikipedia, Mandala
- Wikipedia, Traditional Tibetan medicine
- Wikipedia, Hibutsu
- Wikipedia, Kangyur
เนื้อหาโดย Lapis ตรวจสอบเมื่อ 17 ตุลาคม 2026 เป็นเนื้อหาทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์