Lapis ←

บทความ

ตันตระทั้งสี่: เมื่อพระพุทธเจ้าหมอทรงสอนในนครทานาดุก

หนังสือรากฐานของการแพทย์ทิเบต นครบนท้องฟ้า ต้นฉบับที่ซ่อนในเสา ตำนานและประวัติศาสตร์การกำเนิดของตันตระทั้งสี่

ทังกาทิเบต
ทังกาทิเบต · 1687–1703 · Desi Sangye Gyatso

ในทิเบต การแพทย์แผนดั้งเดิม (โซวา ริกปะ หรือ "โซริก") ตั้งอยู่บนตำราหลักเล่มหนึ่ง คือกยูชิ หรือตันตระทั้งสี่ ประเพณีต้นกำเนิดของตำรานี้ไม่เหมือนคู่มือเล่มใด เพราะเริ่มต้นด้วยคำสอนของพระพุทธเจ้าหมอ

ตำนาน

ตามประเพณีทิเบต พระพุทธเจ้าหมอทรงสอนตันตระที่นครทานาดุก ซึ่งตามประเพณีกล่าวว่าเป็นนครมหัศจรรย์ (สุทรรศนะ ในภาษาสันสกฤต) กลางพระราชวังที่สร้างจากอัญมณี ซึ่งตำราบรรยายว่ามีภูเขาสมุนไพรล้อมรอบ ที่นั่นพระองค์ทรงเนรมิตปราชญ์สองท่าน ท่านหนึ่งสอน อีกท่านถาม สี่บริษัทฟังอยู่ คือเทวดา ปราชญ์ ชาวพุทธ และผู้ไม่ใช่พุทธ ความรู้ทางการแพทย์จึงถูกนำเสนอเป็นคำสอนทางพุทธที่เปิดให้ทุกคน

จากสวรรค์สู่ทิเบต

ตามประเพณีเช่นกัน ตำราถูกถ่ายทอดโดยปราชญ์อินเดีย แปลในทิเบตสมัยกษัตริย์ตริซองเดตเซน (ศตวรรษที่ 8) แล้วซ่อนไว้ในเสาของวัดซัมเย เพื่อรักษาไว้ ปี 1038 ดราปะ งอนเชร์ "ผู้ค้นพบสมบัติ" (เตอร์ตัน) พบตำรานี้ หนึ่งศตวรรษต่อมา ยูทอก โยเต็น กอนโปผู้เยาว์ (1126–1202) ได้รับการถ่ายทอด ปรับปรุงแก้ไข สอน และถือเป็นผู้รวบรวมหลัก

พระไภษัชยคุรุ · ประติมากรรม · ญี่ปุ่น · Waseda University Library · สาธารณสมบัติ

นักประวัติศาสตร์กล่าวว่าอย่างไร

นักวิจัยสมัยใหม่ระมัดระวังกว่า หลายคนเห็นว่าตันตระทั้งสี่ถูกรวบรวมในทิเบตศตวรรษที่ 12 จากแหล่งอินเดีย ทิเบต และอาจรวมจีน ยูทอกและศิษย์มีบทบาทชี้ขาด เรื่องต้นฉบับซ่อนที่ซัมเยเป็นของประเพณีแห่งศรัทธา ไม่ใช่ประวัติศาสตร์เชิงเอกสาร สองระดับนี้ไม่ได้ขัดกัน แต่เล่าว่าชุมชนหนึ่งเข้าใจต้นกำเนิดความรู้ของตนอย่างไร

โครงสร้างของหนังสือ

ตันตระทั้งสี่มี 156 บท แบ่งเป็นสี่ภาค

  • รากตันตระ 6 บท
  • ตันตระอธิบาย 31 บท
  • ตันตระคำสอนปากเปล่า 92 บท
  • ตันตระภายหลัง 25 บท

รากตันตระนำเสนอในรูปต้นไม้ สามราก เก้าลำต้น สี่สิบเจ็ดกิ่ง และสองร้อยยี่สิบสี่ใบ ใช้เป็นแผนผังช่วยจำของนักเรียน

ตำราที่ท่องจำ

หลายศตวรรษที่นักเรียนทิเบตท่องจำตันตระทั้งสี่ ตำรานี้นำเสนอที่นี่ในฐานะมรดกทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ความคิด เว็บไซต์นี้ไม่ให้คำแนะนำทางการแพทย์ใด ๆ

พระไภษัชยคุรุ — บริวาร: ขุนพลและพระโพธิสัตว์ · ภาพถ่าย · ญี่ปุ่น · Wikimedia Commons · สาธารณสมบัติ

ไปให้ไกลกว่านี้

อรรถกถาอันโด่งดังของเดซี สังเกย์ กยัตโซ อยู่ใน บทความเรื่องไพฑูรย์สีน้ำเงิน ส่วนคำศัพท์โซริกอยู่ใน อภิธานศัพท์โซริก

ข้อที่ยังไม่แน่ชัด

ปีของการถ่ายทอด (ศตวรรษที่ 8) และเหตุการณ์ที่ซัมเยเป็นของประเพณี การรวบรวมในศตวรรษที่ 12 เป็นสมมติฐานที่พบมากที่สุดในประวัติศาสตร์ แต่ยังมีข้อถกเถียง

แหล่งอ้างอิง

  1. Tibetan Buddhist Encyclopedia, "Drapa Ngonshe"
  2. Tsadra Foundation, Khyentse Lineage (รายการ "Yuthok Yonten Gonpo" และ "Drapa Ngonshe")
  3. Library of Congress, ระเบียนสิทธิ Yuthok Yonten Gonpo (1126–1202)
  4. Stanford History of Science, "Each of us a Healer : Medicine Buddha and the Karma of Healing"

ดูแคตตาล็อกทั้งหมด

Lapis ใช้ได้ฟรีและไม่มีโฆษณา คุณสามารถสนับสนุนการดูแลเว็บไซต์ได้